Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011

ΑΝΕΚΔΟΤΟ

                                                             ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ


Η κυρία είναι στο κρεβάτι με τον εραστή της.Ξαφνικά ακούνε το αυτοκίνητο του συζύγου να παρκάρει έξω από το σπίτι.Ο εραστής τρέχει πανικόβλητος να κρυφτεί.
Η κυρία,πιο ψύχραιμη,του λέει....
- "Πήγαινε στη γωνία και κάτσε ακίνητος!"
- "Μα..."
- "Δεν έχει μα!Κάτσε εκεί που σου λέω!"
Πηγαίνει στο μπάνιο και φέρνει baby-oil και ταλκ.Τον πασαλείβει με το λάδι,τον πασπαλίζει ολόκληρο με ταλκ και του λέει....
- "Κάτσε ακίνητος και κάνε το άγαλμα!"
- "Μα..."
- "Κάνε το άγαλμα,που σου λέω,αλλίως μας έσφαξε και τους δύο!"
Μπαίνει ο σύζυγος και βλέπει το άγαλμα.
- "Τι είναι αυτό Μαρία?"
- "Α,τίποτε!Είχα πάει στους Παπαδοπουλαίους το Σαββατοκύριακο κι είχαν ένα τέτοιο άγαλμα και το ζήλεψα.Δεν σε πειράζει που πηρα κι εγώ ε?"
- "Α μπα,τι να με πειράξει?"
Έκατσαν,έφαγαν,είδαν τηλεόραση και κάποια στιγμή έπεσαν για ύπνο.Κατά τις τρεις τα ξημερώματα,ο σύζυγος σηκώνεται,πάει στη κουζίνα,ανοίγει το ψυγείο,φτίαχνει ένα σάντουιτς,παίρνει και μια μπύρα και πάει στο άγαλμα.
- "Έλα ρε,φάε,πιές!"
Ο εραστής παγώνει απ'το φόβο του.
- "Έλα ρε,φάε κάτι!Έγώ τρεις μέρες έκανα το άγαλμα στους Παπαδοπουλαίους κι ούτε ένα ποτήρι νερό δεν μου 'δωσαν!"

                                                                                                
   
                                                                                                     

Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011

Ώρα για ποιήματακι




Μπερδεύω τα ονόματα και λέω το δικό σου
δεν διακρίνω χρώματα μονάχα των ματιών σου
πηγαίνω στα αζήτητα και ψάχνω τη μορφή σου
σε μέρη ακατοίκητα για να βρεθώ μαζί σου.